"O movemento das beguinas seduce porque propón ás mulleres existir sen ser nin esposa, nin monxa, libre de toda dominación masculina". Regine Pernoud ( 1)
Estas beguinas eran mulleres laicas, non controladas pola xerarquía eclesiástica pero que sen embargo, tiñan a Deus como o "deus ex machina". Apareceron no século XII, en concreto en Lieja en 1180. Vivían en comunas autárquicas, democráticas. Facían labores caritativos: axudaban aos enfermos, eran mestras para nenas sen recursos...
Pertencían a todos os grupos sociais e as primeiras estaban asentadas en Flandes, Brabante e Renania, e é curioso que moitas familias con diñeiro deixábanlles a herdanza e mesmo as mulleres ricas uníanse a elas. Non, non nos soan, non temos nin idea de quen foron Beatriz de Nazaret, Matilde de Madgeburgo ou Margarita Porete. Pero eran poetisas, foron precursoras da poesía mística do século XVI e eran beguinas.Tocaban algún instrumento, pintaban ou escribían e facíanno, por primeira vez, nas linguas vulgares deixando de lado o latín.
Pero, pobriñas o que lles ía a vir... Esa querencia por ser libres, por estudar, por ser distintas ao que se esperaba delas, pasoulles factura. Foron tratadas coma meigas, seguindo o patrón xeral aplicado a aquelas que eran "diferentes".
En seguida, as denuncias por herexía empezaron a aparecer. Marguerite Porete foi queimada viva no século XIV acusada de aturdir aos monxes e de encandilalos.
A última beguina, xa reconducidas cara á Igrexa para poder sobrevivir, morreu en 2013. Chamábase Marcella Pattyn e tivo unha morte doce: ocorreu mentras durmía.
Os Beguinajes flamencos foron nomeados Patrimonio da Humanidade pola Unesco en 1998
En canto ás imaxes foron extraídas de aquí

.jpg)
.jpg)
.jpg)


No hay comentarios:
Publicar un comentario