Antonia Gutiérrez Bueno, Unha Absoluta Descoñecida

Obra de Daniela Zekina

Lendo o xornal fai algúns días atopei unha noticia que paso a resumir e que me deixou máis que turulata neste eido do mundo das mulleres e as súas ( nosas) discriminacións seculares.

A noticia falaba como a decisión de Rosa Parks (enlace) fixera estourar a situación da segregación racial en Estados Unidos e como a decisión doutra muller, neste caso española e no século XIX, fixo que cunha carta, unha única carta, conseguira da Biblioteca Nacional ( BNE)  que as mulleres puidesen entrar nas súas salas para consultar libros ou investigar, cousa que se lle estaba negado ata ese momento. A muller en cuestión e que, desafortunadamente, ninguén , ou poucos, coñecen chamábase Antonia Gutierrez Bueno, e o seu pai, importante home de ciencia, foi o Boticario Maior do Rei. Por esta razón ela puido ter acceso a tratados científicos, diccionarios e libros de todo tipo.

Fonte

 Ela tiña varias obras impresas, unha das cales era un diccionario histórico e biográfico sobre distintas mulleres, e outras, traducidas do francés, sobre cuestións médicas. Sobra decir que todas elas estaban firmadas con seudónimo, cun nome de home por suposto: Eugenio Brunet y Ortazán.

Miguel Anxo: A Sibila de Cumas

Na carta da que falamos pediu á biblioteca que lle deixasen entrar nas salas para investigar e terminar a súa obra. A cousa foi que unha vez pedido o permiso, en 1837, ao Ministro da Gobernación ( que sería como si o pedise ao de Interior hoxe), a raiña rexente María Cristina, nai da futura Isabel II, ordeou que así fora: que lle deixaran entrar para poder consultar todo tipo de documentación. 

 

Hai que destacar a molestia que sentiu o director da biblioteca ao pensar en todas as modificacións que, según el, terían que facerse na mesma, como colocar máis escribanías, ou máis braseiros...Finalmente, pediu claramente que lle aumentasen o presuposto que se lle daba para poder facer fronte aos gastos que se xerarían dada a demanda de entrada das mulleres no templo do saber.

Fonte

En 1837 pois, e grazas a esta intelectual, franqueóuselle a entrada as mulleres na biblioteca pero, eso sí, en salas separadas dos homes. Foi un paso importantísimo como podedes supor.

A nosa protagonista, sen embargo, xa non publicaría máis e habería que esperar ata 1990, sí, 1990, para que a biblioteca fose dirixida por outra muller: Alicia Girón.

Fonte

Déixovos o link do artigo en cuestión por si queredes consultalo: Aquí

Rosa Parks e a Loita polos Dereitos Civís en Estados Unidos

Rosa Parks e Martin Luther King en 1955

Nos anos 50', e aínda antes, os homes e mulleres que eran negros non tiñan os mesmos dereitos que os que eran brancos en Estados Unidos. Nos baños públicos podíase ler "Negros Non", así como en escolas, en restaurantes, en bares.....

Sala de espera para brancos únicamente ( for white only) , anos 50

Sala de espera para negros únicamente (colored)  

na estación de autobuses en Durham nos anos 40

Baño para rapazas brancas únicamente, Carolina do Norte, anos 40 

(White Ladies Only)

Tampouco podían beber das mesmas fontes, de maneira que nesta foto que tedes debaixo podedes ver, unha para xente branca e outra na que un home afroamericano calma a súa sede.

Incluso nas máquinas que vendían Coca- Cola colocaban o carteliño de " para brancos únicamente". 

Tamén nos autobuses ocurría. Na parte de adiante sentábanse os brancos, na parte de atrás os afroamericanos. 

Tranvía en Alabama, 1930 

A todo isto, a esta separación, a esta humillación, a esta inxusticia chámaselle "segregación racial".

Pero un día de 1955 e grazas a nosa protagonista, Rosa Parks, algo cambiou:  Rosa Parks colleu o autobús coma sempre despóis dun duro día de traballo. Era costureira. Pero vendo que había unha praza libre na zona reservada aos brancos alí se sentou. Ao darse conta, o conductor parou o autobus e obligouna a deixar libre o asento. Ela negouse e foi detida. Esa noite dormiu nun calabozo da policía e tivo que pagar unha multa de catorce dólares por desobecer as leis raciais, moito diñeiro naquel tempo. 

Foto policial de Rosa Parks á esquerda e sentada nun autobus xunto a un 

xornalista que lle fixo unha entrevista días despóis de sair das dependencias policiais

Pero o detonante xa explotara. Un pouco coñecido, todavía, xoven chamado Martin Luther King organizou unha oleada de protestas por todo Estados Unidos contra a segregación e miles de afroamericanos, uns trinta mil durante case un ano, non colleron o autobus para ir a traballar. Esta presión fixo que ao ano seguinte o goberno abolise todo tipo de discriminación.

Martin Luther King, asasinado en 1968

En canto a Rosa Parks finou en 2005 aos noventa e dous anos de idade pero continuou loitando durante toda a súa vida polos dereitos civís dos afroamericanos recibindo a medalla de ouro do Congreso dos EEUU.  Esta entrada no blogue quere ser o recordatorio dos 100 anos do seu nacemento que tivo lugar o día 4 deste mes.

Rosa Parks

Afortunadamente puido ver como Barack Obama pasaba á Historia por ser o primeiro home afroamericano en chegar a ser Presidente dos Estados Unidos, algo impensable pouco tempo antes. Pero tede claro que aínda hai moito por facer para desterrar das mentes das xentes que por razón de raza somos distintos.

Xóvenes recordando e dándolle as grazas a Rosa Parks pola súa loita. 

Todas as imaxes foron extraídas de Aquí, Aquí  e Aquí onde tedes un artículo interesante sobre que é o Ku Kux Klan

-

Ficha para traballar sobre a prevención da violencia de xénero.

Ficha para o alumnado sobre a violencia de xénero

A fonte de este documento atópase na seguinte páxina web editada pola Junta de Andalucía: Aquí

Gustaríame, ademáis, dar as grazas ao Departamento de Orientación do IES Lucus Augusti de Lugo, onde me atopo actualmente, pola súa aportación á realización de este traballo que supón, esperemos, unha vez exposto na clase,  desterrar algunhas das falsas crenzas máis arraigadas nos nosos alumnos e na sociedade en xeral ( xa que eles son un reflexo dela) sobre a violencia machista.

Algunhas Mulleres para a Historia.

Todas as imaxes utilizadas para a realización de este traballo están extraídas de Wikimedia Commons de libre utilización e dominio público. 

Sen embargo, colocarei links directos ás imaxes máis recentes porque así o quere o usuario que as comparte. É o caso das fotografías de :

- Wangari Muta Maathai: Aquí.

- Benazir Bhutto: Aquí.

Un pouco de Historia sobre as Mulleres

Un pouco de historia sobre as mulleres Nesta presentación poderedes facer un breve percorrido pola situación da muller na Historia: dende a proclamación dos Dereitos Humanos na Declaración  de Independencia de Estados Unidos que as mantivo ao marxe ; coñeceredes un pouquiño a Olympe de Gouges, ás Sufraxistas e, en xeral, a situación que viven hoxe en día moitas mulleres tanto nos países desenvolvidos como subdesenvolvidos. Do mesmo modo saberedes que hai intentos de cambiar un panorama, que lonxe de equiparar os dereitos de mulleres e homes en moitos sitios da terra, estes son pisoteados continuamente,  sendo consideradas menos que nada. 

View more presentations from holgam

África: un exemplo extremo da situación da muller.

E seguimos coas mulleres no mundo. Gustaríame que mirárades este vídeo e que intentásedes contestar ás preguntas que seguen: 

Preguntas:

1) Onde foi rodado este pequeno  documental?

2) Que mensaxe difunden esta mulleres que están cantando? Que din?
3) Cales pensas que son as causas da situación na que viven?

4) Por que cres que esta situación se repíte, con variacións, sobre todo en zonas de conflito e tamén en países en vías de desenvolvemento?

A situación das mulleres no mundo.

O mes de xullo pasado cumplíuse o primeiro aniversario da creación, por parte das Nacións Unidas, de ONU Mulleres, a entidade da ONU para a igualdade de xénero.

Esta creación forma parte da reforma da ONU para unificar recursos e mandatos co obxectivo de obter un maior impacto no mundo.No documento de presentación onde se fai unha análise de 134 países,  reflíctense realidades que nos fan pensar que a igualdade de xénero aínda está pendente en numerosos lugares do mundo.

Hai cambios positivos con respecto ás mulleres ( melloras nos niveles de educación, incorporación importante ao mundo do traballo e logros políticos con relación aos seus dereitos), pero en xeral, e como dí Susana María Veleda da Silva, noutros continentes ( países de África e Asia) atopamos a discriminación,a mutilación femenina con consecuencias gravísimas para a saúde física e psíquica das mulleres, o turismo sexual, problemas de equiparación salarial, discriminación... A violencia doméstica é unha das principais causas de lesións e mortes nas mulleres no  mundo, un mundo no que en maior ou menor grado, esta situación é consentida ou ignorada polos Estados, dado que trátase dun " asunto privado".

Aínda queda moito por andar.

Fonte: Aquí

Fonte da imaxe: Aquí